«      1   |   2   |   3   |   4   |   5   |   6   |   7   |   8   |   9   |   10   

TERAPIA CHELATOWA

Leczenie chelatacją jest zabiegiem łatwym, prostym i bezpiecznym. Należy jednak pamiętać, że tą metodą leczy się ludzi chorych, a czasami bardzo chorych i ci pacjenci ciężko chorzy stanowią grupę najbardziej efektywną i wdzięczną. Chory cierpiący na chromanie przystankowe, który bez bólu przejdzie około 20 metrów, po trzech wlewach kroplowych 50 metrów, a po dziesięciu 500 metrów, odczuwa i widzi znaczącą poprawę. Pacjent który zgłosił się na leczenie z powodu zmian miażdżycowych w tętnicach, które zostały wykryte przypadkowo i nie zgłasza żadnych dolegliwości nie odczuje poprawy i dopiero badania kontrolne (wykonywać po 20-tu wlewach kroplowych) mogą wykazać poprawę. W trakcie zabiegów chorzy często kontrolują poziom cholesterolu w surowicy krwi i stwierdzają wyższy poziom cholesterolu niż przed rozpoczęciem leczenia. To ich bardzo zniechęca i dopiero długie i żmudne wyjaśnienia, że wypłukiwany cholesterol z blaszek miażdżycowych musi zostać przetworzony w komórkach organizmu, pozwala na spokojne prowadzenie dalszej kuracji. Od dawna wiadomo, że poziom cholesterolu w surowicy krwi nie odpowiada wielkości zmian miażdżycowych w naczyniach. Obserwuje się chorych z bardzo dużymi zmianami miażdżycowymi i niemających podwyższonego poziomu cholesterolu w surowicy krwi, oraz chorych z wysokim poziomem cholesterolu a zmiany miażdżycowe są niewielkie, a nawet niewykrywalne. Cholesterol jest cegłą, z której budowana jest blaszka miażdżycowa. Ale tak jak z dużej sterty cegieł można wybudować mały dom. Tak z małej ilości cegieł można wybudować duży gmach, warunkiem jest tylko stała dostawa budulca. Cholesterol sam w sobie nie jest miażdżycą, ale w połączeniu z wapnem tworzy związki nierozpuszczalne i to one są odkładane jako (cegiełki) blaszki miażdżycowe.

Jak wcześniej opisano, warunkiem powstania blaszki miażdżycowej jest uszkodzony śródbłonek naczynia krwionośnego. Co wobec tego dzieje się z powstającymi, nierozpuszczalnymi kompleksami cholesterolu połączonego z wapnem? Czyżby się nie tworzyły? Na pewno proces tworzenia się i rozpadu tych kompleksów jest bardzo złożony. Ale na pewno, dużo ich znajduje się w osoczu, a gdy nie zostaną zagospodarowane w blaszce miażdżycowej, to krążąc wraz z trój glicerydami powodując zagęszczenie krwi co znacznie utrudnia pracę serca, a „zamulając" najmniejsze naczynia krwionośne prowadzą do przewlekłego niedożywienie i niedokrwienie komórek narządów. Jedna z teorii powstawania choroby zwyrodnieniowej, jest właśnie przewlekłe niedotlenienie tkanek. Najbardziej cierpią z tego powodu narządy stale pracujące, jak serce i nerki, oraz słabo ukrwionej chrząstki, wiązadła, ścięgna i kości.

Na leczenie terapią chelatową zazwyczaj zgłaszają się chorzy przebadani, którzy mają już ustalone rozpoznanie choroby, oraz dysponują całym szeregiem badań. W każdym jednak przypadku należy przeprowadzić szczegółowe badanie lekarskie, aby upewnić się, że jest właściwe podejście do problemu choroby, oraz objaśnić na czym polega działanie EDTA, przez co uniknie się późniejszych nieporozumień.

Często bowiem chorzy spodziewają się natychmiastowej poprawy, lub niepokoi ich wzrost poziomu cholesterolu w surowicy krwi, oceniając to jako narastanie zmian miażdżycowych. Pełna historia choroby i zbadanie pacjenta jest warunkiem rozpoczęcia leczenia.

Zwraca uwagę fakt, iż leczenie osób, które palą tytoń mija się z celem, gdyż dane statystyczne wskazują, ze uzyskuje się tylko 20% skuteczności terapii, co przy dużych zmianach miażdżycowych jest niezauważalne.

 

KIEDY ZALECA SIĘ TERAPIĘCHELATOWĄ

Terapię chelatową zaleca się:

-Wszędzie tam, gdzie występują zmiany miażdżycowe i zwyrodnieniowe.
-Wszędzie tam, gdzie dochodzi do niedotlenienia i niedożywienia tkanek i narządów.
-Wszędzie tam, gdzie doszło do zatrucia solami metali ciężkich, które katalizuj ą powstawanie wolnych rodników, a te z kolei powoduj ą szereg zmian chorobowych.

Terapia chelatowa to nie kilka dożylnych wlewów kroplowych, to często wielomiesięczne leczenie, zależne od ciężkości schorzenia, spustoszeń, które spowodowała miażdżyca w narządach, jak również od trybu życia które prowadzi chory.

W podstawowym cyklu zaleca się 20 infuzji dożylnych. Nasze obserwacje wskazują, że pierwszych 10 wlewów, korzystnie jest podawać co drugi dzień, a następne 10, raz lub dwa razy w tygodni w zależności od ciężkości schorzenia. Terapia podstawowa trwa więc od2-chdo3-chmiesięcy. Jest to najmniejsza ilość zabiegów infuzji, która może dać widoczne i dość trwałe efekty lecznicze. Chory powinien zmienić tryb życia i warunki w których ta miażdżyca powstała. Konieczna jest zmiana diety, zwiększenie wysiłku fizycznego, prowadzić, tak obecnie wszędzie omawiany i zalecany, zdrowy tryb życia. Większość pacjentów tego nie robi, lub tylko krótkotrwale. Dlatego należy kontynuować leczenie 2-3 razy w miesiącu, do uzyskania pełnego i trwałego efektu terapeutycznego. W bardzo ciężkich przypadkach prowadzący lekarz musi decydować, czy należy zwiększyć częstość wlewów (ale nie częściej niż 3 razy na tydzień), czy trzeba kontynuować terapię przez długie miesiące.

Ponieważ EDTA wiąże nie tylko metale toksyczne, ale również inne, w kolejności wcześniej podanej, należy wówczas pamiętać o uzupełnianiu mikroelementów (pomocne jest tutaj badanie włosów na zawartość minerałów, celem ustalenia niedoborów) i witamin, a w dniu wlewu zwiększyć podaż płynów, co najmniej 2 litry na dobę, co ułatwia usuwanie metali związanych z kwasemwersenowym.

Lista schorzeń w których stosuje się terapię chelatową jest tak długa jak dolegliwości spowodowane miażdżycą i zmianami zwyrodnieniowymi. Kuracja chelatową udrażniając nawet najmniejsze naczynia krwionośne powoduje lepszą ich pracę, co niektórzy odczytują to jako terapię odmładzająca. Możliwość udrażniania małych naczyń krwionośnych daje zdecydowaną przewagę nad wszystkimi zabiegami chirurgicznymi na naczyniach. Nie zastępuje ona chirurgii naczyń, bo nie udrożni już zatkanego naczynia (brak dostępu do złogów), ale wspaniale uzupełnia leczenie chirurgiczne, a po usunięciu korków naczyniowych, jak również w czasie przygotowanie do zabiegu chirurgicznego na naczyniu, powinno się przeprowadzić kurację chelatową, wówczas gojenie się ran po zabiegu jest o wiele lepsze, gdyż tkanki są lepiej odżywione.

Schorzenia w których osiąga się dobre wyniki lecznicze chelatacją.

• choroba wieńcowa
• zaburzenia krążenia obwodowego, szczególnie kończyn

• kardiomiopatie

• chorobanadciśnieniowa

• miażdżyca naczyń mózgu

• zatoroweśćpłuc
• stanyspastyczneoskrzeli
•sclerodermiai innekolagenozy

• zaćma, jaskra
• owrzodzenie iżylakowatośćpodudzi

• zaburzenia seksualne
• chorobaAlzheimera
• depresje

• choroba zwyrodnieniowa stawów
• powikłania cukrzycy
• przewlekłe zapalenie trzustki
• inne przewlekłe stany zapalne.

Wielu autorów podaje, że z dobrym skutkiem leczyli wiele przewlekłych chorób, wymieniają np. łuszczycę i inne, ale poza stwierdzeniem, że leczyli, brak jest innych danych.

Celem uzyskania jak najlepszych wyników leczniczych, poza EDTA stosuje się równocześnie inne leki, które uzupełniają działanie leku podstawowego i dzięki którym uzyskuje się szybszy efekt leczniczy.

Wymienić na pierwszym miejscu należyargimnę, następnie siarczan magnezu, witaminy C i B-6, heparynę, lignokainę. Leki te najczęściej podajemy łącznie z EDTA, we wlewie kroplowym. Poza lekami podawanymi we wlewie kroplowym, w trakcie leczenia uzupełniamy doustnie minerały, witaminy ibiostymulatory według oceny lekarza leczącego.

W czasie podawania EDTA nie stosować następujących leków:

- dożylnych preparatów wapnia,

- B -blokerynie przyjmować przedinfuzją EDTA, pierwszą dawkę można przyjąć po 4-chgodzinach,

- w trakcie kuracji zmniejszyć a następnie znacznie ograniczyć leki przeciwkrzepliwe,

- aspirynę, która chętnie jest stosowana jako lek przeciwkrzepliwy, należy odstawić natychmiast po rozpoczęciu kuracji.

Aspiryna jest handlową nazwą kwasu acetylosalicylowego koncernu farmaceutycznego Bayefa.Bayer jest znaną firmą farmaceutyczną na świecie, której wynalazcy mają bardzo wysokie zyski ze światowej sprzedaży tej chemii, przez wiele dziesiątków lat. Jest najpopularniejszym lekiem na świecie.„Jeżeli coś cię boli --weź aspirynę". Większość ludzi nie wie, że aspiryna pod różnymi nazwami, jest rutynowo przepisywana przez lekarzy celem zapobieżenia zawałom serca i udarom mózgu. Rozrzedza krew, działa przeciwkrzepliwie, więc niektórzy chorzy biorą ją codziennie z zalecenia ich lekarzy. Terapia aspiryną prowadzona jest od 25mg 2 x dziennie do 1,3 grama na dobę. The Texas Health Science Center podał, że w tych przypadkach aspiryna działa tylko w 22%, czyli nie jest tak skuteczna jak to się zakłada. Bayer tak rozreklamował ten lek wśród konsumentów i lekarzy, że aspiryna redukuje ryzyko zawału serca i udaru mózgu, że lekarze bezkrytycznie, nagminnie ordynują go chorym. Co więcej, lekarze wierzą w to (syndrom Goebbelsa).Co jest mniej rozreklamowane to fakt, że aspiryna ma poważne i często śmiertelne efekty uboczne. Przy długotrwałym stosowaniu powoduje uszkodzenie ściany naczyń, szczególnie śródbłonka, prowadząc do poważnych krwawień, udarów, a nawet śmierci. Aspiryna i związane z nią lekarstwa zabijają rocznie w samych Stanach Zjednoczonych 16,5 tysiąca ludzi, a około 200 tysięcy leczy się z powodu powikłań spowodowanych przyjmowaniem aspiryny. Ponieważ problem narastał US Federal Tradre Commission ustanowiło przepisy, że każda kolejna reklama, musi umieszczać ostrzeżenie:„aspiryna nie jest właściwa dla wszystkich" i „upewnij się, czy nie skonsultować się z lekarzem zanim zaczniesz kurację". W Polsce obowiązuje podobny slogan na opakowaniach papierosów „papierosy są szkodliwe dla zdrowia". A co z lekarzami, którzy przez kilka pokoleń zlecali matkom, starszym i chorym na serce przyjmowanie aspiryny. W wielu przypadkach są nadal nieświadomi, że dłuższe stosowanie jest tak bardzo szkodliwe. Ordynuje się ją również kobietom w ciąży i niemowlętom jako lek nieszkodliwy.

W czasie podawania siarczanu magnezu nie stosować następujących leków:

-nifedypiny- może wywołać znaczny spodek ciśnienia krwi i blokadęnerwowo-mięśniową,dożylnych preparatów wapnia, lekówprzeciwzakrzepowych,

- zachować ostrożność przy stosowaniu naparstnicy, 3-godzinnaprzerwa przy podawaniutetracyklini preparatów żelaza.

Przeciwwskazania do stosowaniaEDTA:

- ciężka niewydolność nerek (w przypadkach niewielkiej niewydolności zachować ostrożność np.zmniejszyć dawkę EDTA, a zwiększyć ilość płynu), problem zostanie omówiony dalej,

- blok przedsionkowo komorowy, znaczne niedociśnienie, myastenia gravis, hipokalcemia,

- hipoglikemia, gruźlica.

Bezpieczeństwo:

Terapia EDTA nie stwarza żadnego niebezpieczeństwa. Jest 3,5 razy mniej toksyczna niż l aspiryna. Tak jak przy stosowaniu wszystkich leków należy stosować pewne podane wcześniej zasady. Gdyby z jakichkolwiek powodów wystąpiła tężyczka (np. zbyt szybki nie kontrolowany wlew) wystarczy podać dożylnie wapno. Ponieważ leczy się osoby chore, niekiedy w ciężkim stanie w przypadkach zasłabnięć niewykłuwaćsię z żyły. Pacjenta ułożyć wygodnie na leżance, wstrzymać wlew kroplowy i w zależności od przyczyny postępować zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej.

We wszystkich przypadkach nadciśnienia tętniczego należy zlecić wykonanie kliransukreatyniny, który pozwoli ocenić funkcjonalność nerek. EDTA w 95% wydalane jest przez nerki, a w 5% z żółcią.

We wczesnych latach50-tych wystąpiło kilka zgonów z powodu toksycznego uszkodzenia nerek po podaniu EDTA. W tym okresie podawano 10 gram w jednym wlewie kroplowym. Podczas gdy obecnie zaleca się nie przekraczać dawki 3 gramów na dobę. Halstead (1979) twierdzi: „...Problem uszkodzenia toksycznego nerek bazuje na dwóch pryncypialnych zasadach: dawka i czas podawania...". Okazało się, że toksyczne uszkodzenie nerek jest bezpośrednio uzależnione od zbyt dużych dawek i zbyt szybkiego tempa wlewu. Ogólnie przyjęto, że jeżeli nie podaje się więcej niż 3 gramy na dobę w rozcieńczeniu z 500 ml jałowego roztworu doinfuzjiz 24 godzinną przerwą pomiędzy kroplówkami (2-3 razy na tydzień) i jeżeli nie przekroczy się 50 miligramów na l kg masy ciała i trwa to około trzech godzin, nie może wystąpić toksyczne uszkodzenie nerek. W rzeczywistości badania pokazują,że generalnie terapiachelatowa poprawia czynność nerek, a szczególnie wtedy, gdy złe funkcjonowanie tych ważnych narządów jest powiązane z układem krążenia. Poprawę czynności nerek po EDTA udowodnili Mc'Donagh, Rudolphi Cheraskin w (1982). Ocenili rezultaty leczenia 383 osób z różnymi przewlekłymi zaburzeniami (głównie zatkanie tętnic) leczonych terapią chelatowa, uzupełnioną suplementami (witaminami i minerałami) przez 50 dni. Ocena poziomu kreatyniny we krwi jest popularnie używana w medycynie jako wskaźnik wydolności nerek. Kreatynina jest końcowym produktem pracy mięśni z której organizm jest oczyszczany przez zdrowe nerki. Poziom kreatyniny w surowicy jest zależny od tempa i skuteczności oczyszczania, dając w prosty sposób ocenę funkcjonowania nerek. Badacze wykonali precyzyjne badanie kreatyniny we krwi przed pierwszym wlewem na czczo i potem podali 10 kroplówek po 3 gramy EDTA w 1000 ml roztworu fizjologicznego soli, w odstępie 5 dni (podawano również suplementy). Ponownie badano kreatynę w tych samych warunkach. Badacze odkryli patrząc na efekt całościowo, że obraz badań kreatyniny, był podobny do badań cholesterolu. U osób, które miały niski poziom kreatyniny, ujawnił się lekki wzrost. Ci którzy mieli poziom średni nie ujawnił się żaden wzrost. Ci, którzy mieli powyżej normy (wykazując słabe oczyszczanie przez nerki) wykazali obniżenie. Całe badanie wykazało przeciętny spadek kreatyniny w surowicy oznaczający poprawę funkcji nerek. Duży bardziej znaczący jest efekt homeostazy. Według oceny badaczy wyniki pomiarów wykazywały tendencję do średniego ustawienia się pomiędzy 0,5-1,7 mg/dl. Wyciągnięto wniosek, że terapia EDTA może poprawiać funkcjonowanie nerek, jeżeli jest podawana w normalnych dawkach. Badacze ci zanotowali jeden wyjątkowy przypadek przy prawie 400 pacjentach testowanych w ten sam sposób. Przykład ten pokazuje niewielkie początkowe niepowodzenie u niektórych pacjentów i długotrwałe zyski po kuracji. Opisują 86-letnią kobietę, u której początkowy poziom kreatyniny wynosił 1,9 mg/dl, który jest uważany za wysoki. Po rozpoczęciu chelatacji co 5 dni widoczne było podwyższanie się kreatyniny do 25 dni (czyli do ostatniego wlewu) do poziomu 3,5 mg/dl. W miarę upływu czasu po 60 dniach spadek nastąpił do 2,8 mg/dl, a po 100 dniach 1,8 mg/dl. Badacze sugerują żeby nie robić zbyt częstych badań czynności nerek, gdyż właściwe rezultaty ujawniaj ą się dopiero po3-chmiesiącach.

Toksyczność i środki ostrożności

Walkeri Gordon(1982)poinformowali, że użycie EDTA jest dużo bezpieczniejsze niż aspiryny, digoxiny, tetracyklin, alkoholu etylowego, lub nikotyny z dwóch papierosów w równoważnych dawkach terapeutycznych. EDTA jest używany w tysiącach produktów żywnościowych, do konserwacji krwi w dentystyce i jest znany jako preparat o niskiej toksyczności. W oszacowaniu relatywnej toksyczności substancji został ustanowiony spis terapeutyczny. Po pierwsze, ilość substancji, która mogłaby okazać się śmiertelna dla połowy zwierząt biorących udział w eksperymencie przez makabryczny proces wzrostu spożycia, aż połowa z nich zdechnie. Jest to DL-50.Skrót od łacińskich słów dosisletalis- dawka śmiertelna. Kiedy ilość ta zostanie podzielona przez ilość wymagana do efektów terapeutycznych zakończone będzie to liczbą znajdującą się w wykazie terapeutycznym. DL-50 dla EDTA wynosi 2000mg/kg masy ciała. W porównaniu z aspiryną 558 mg/kg masy ciała. Nie można więc mówić o toksyczności tego preparatu.

Czynniki wymagające specjalnego rozważenia

Są to: wiek, metale ciężkie i niedobór przytarczyc. Jeżeli pacjent jest w bardzo podeszłym wieku, lub ma niską czynność przytarczyc rzadko idiopatyczna, najczęściej po operacji tarczycy), lub cierpi z powodu zatrucia metalami ciężkimi, które mszczą kanaliki nerkowe, leczenie powinno być zmodyfikowane. Należy rozważyć rzadsze podawanie wlewów EDTA np. lx tydzień. W tych przypadkach testy na czynność nerek muszą być często przeprowadzane, obowiązuje badanie kreatyniny i mocznika. Można rozważyć podawanie EDTA 1,5 w 1000 ml 5% roztworu glukozy w ciągu 5-6godz.,lub 1,5 EDTA w 250 ml 5% glukozy, ale należy podawać pacjentowi duże ilości płynów do picia, jak również zalecić ich picie po wlewie, aby wypłukać produkty przemiany. Obniżenie gwałtowne poziomu wapnia w surowicy krwi występuje zazwyczaj z powodu braku doświadczenia i zbyt gwałtownej infuzji EDTA. (pacjenci sami potrafią przyśpieszyć wlew), ale nie zdarza się to przy wlewach zawierających 1,5 EDTA. Występuje wówczas tężyczka, drgawki, kurcze, które szybko ustępują po podaniu dożylnym preparatu wapnia.

Zapalenie żyły

Jeżeli wlew podawany jest zbyt gwałtownie, może pojawić się zapalenie żyły(thrombophlebitis).Jest to mało prawdopodobne przy przestrzeganiu zasad. (EDTA jest wskazane przy zapaleniu żył). W jednym przypadku obserwowaliśmy zapalenie żył po rozległym uszkodzeniu ściany żyły podczas wkłucia i zainfekowaniu. W drugim obserwowaliśmy zapalenie żyły u chorego u którego wcześniej rozpoznawano wędrujące zapalenie żył (wystarczyło, że ten chory spał na podwiniętej ręce, aby wystąpiło zapalenie żyły). Pacjent zignorował ten stan zapalny

przyzwyczajony do tego typu reakcji. W obu przypadkach podczas dalszej terapii podawaliśmy do kroplówki 5000 j heparyny i leczenie przebiegało bez żadnych zakłóceń.

Dbałość dotycząca szoku insulinowego w cukrzycy

Podczas wlewu EDTA możliwy jest spadek poziomu cukru w surowicy krwi prowadzący do szoku insulinowego. Może to się zdarzyć u cukrzyków insulinozależnych. Dlatego mimo oporu ze strony chorych i niektórych lekarzy, korzystne jest podawanie EDTA w 5% roztworze glukozy. Ogólnie zaleca się nie podawania wlewów kroplowych na czczo. W trakcie wlewu można jeść, najlepiej węglowodany, a szczególnie owoce. Chorym podaje się kawę, herbatę i napoje. Większość insulinozależnych cukrzyków stwierdza, że terapia chelatowa zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę.

Badania które powinno się przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia

Zanim rozpocznie się terapię chelatowa, powinno się przeprowadzić szczegółowe badanie lekarskie, które pozwoli ustalić rozpoznanie, oraz zaordynować właściwe leki. Wymagane jest prowadzenie historii choroby, aby udokumentować przebieg leczenia. Mimo iż chorzy na leczenie przychodzą z ustalonym klinicznie rozpoznaniem i z duża ilością różnorodnych badań diagnostycznych, do lekarza leczącego należy uznanie tych badań i ustalenie rozpoznania. Podstawowe badania muszą być aktualne. Pacjentowi należy zalecić wykonanie EKG, CRP i czasu protrombinowego. Inne badania zalecamy w zależności od diagnozy własnej lub wcześniej ustalonej. Badania te zostaną omówione w trakcie omawiania chorób lub grupy schorzeń. Z naszych doświadczeń wynika, że zamiast EKG wykonanie wektokardiogramu wysokiej rozdzielczości, jest korzystniejsze. Jest nieinwazyjne, pozwala dość dokładnie w liczbach ustalić cofanie się zmian miażdżycowych, a to pozwala śledzić przebieg kuracji. Mimo, że badanie to dotyczy tylko serca, należy przyjąć, że cofanie się zmian miażdżycowych występuje nie tylko w sercu, ale wszędzie, w całym organizmie.

ECG (wektokardiogram wysokiej rozdzielczości)

Badanie EKG pozwala ustalić stopień zmian w mięśniu sercowym, które w jakiejś mierze odzwierciedlają zmiany w innych narządach. Oceniana jest polaryzacja i depolaryzacja w komórkach serca. Wektokardiogram (ECG) wysokiej rozdzielczości, mimo iż dotychczas opisuje tylko depolaryzację, pozwala bardziej wnikliwie śledzić zachodzące zmiany w trakcie kuracji chelatowej. Opis wyrażony jest nie tylko graficznie, ale również w liczbach, co pozwala zauważyć nawet drobne zmiany.

CRP (białko C-reaktywne)

W każdym stanie zapalnym, niezależnie od tego, czy jest on wywołany zniszczeniem tkanek, czy infekcją, występują zmiany we wzorze białkowym krwi. Większość tych białek wywodzi się z wątroby i pierwsze w reakcji obronnej zabijają szkodliwe cząstki i ciała obce, przygotowując je do rozkładu lub wspierają inne mechanizmy obrony organizmu Białka ostrej fazy narastają nawet w ciągu kilku godzin. Białko C-reaktywne jest ważnym parametrem laboratoryjnym informującym o istnieniu i rozmiarze stanu zapalnego. W reakcji immunologicznej wytwarzane są swoiste przeciwciała. CRP jest całkowicie nieswoiste, a więc skierowane przeciwko wszystkim czynnikom | szkodliwym znajdującym się w tkankach, jednakowo do bakterii jak i do tkanek,  które wyszły z pod kontroli własnego organizmu. Przylepiając się do nich przygotowuje je do zniszczenie i usunięcia. Przyjmuje się na ogół, że normą jest poziom do 5mg/l. I norma ta bez wątpienia dotyczy ostrych stanów zapalnych. Wielu jednak autorów, w ocenie przewlekłego stanu zapalnego przyjmuje normę 4mg/l. Wydaje się, że w przypadku oceny stanu zapalnego w miażdżycy należy przyjąć tą dolną normę.

INR(Czas protrombinowy)

Oznaczanie czasu protrombinowego bada ostatnią fazę krzepnięcia, a więc powstawanie skrzepów włóknikowych. Szczególnie przydatny przy ocenie leczenia heparyną. Norma w zależności od metody 15-22s. Przy optymalnym leczeniu heparyną, celem jest przedłużenie czasu trombinowego trzykrotnie. W leczeniu zapobiegawczym heparyną jej dawki są tak niskie, że nie stwierdza się przedłużenia czasu protrombinowego.


Badania przeprowadzane w poszczególnych grupach schorzeń

 

Mocznik

Mocznik jest końcowym produktem przemiany białkowej. Białko jest rozkładane w wątrobie na aminokwasy, które następnie są rozkładane na amoniak. Następnie cząsteczki amoniaku łączą się w cząsteczkę mocznika i w tej postaci jest on wydalany przez nerki. Białko pochodzi z przebudowy i rozpadu własnych białek organizmu, a częściowo z pożywienia Ustrój rozkłada w ciągu doby około 100 gram białka.

Kreatynina

W czasie pracy mięśni z fosforanu kreatyny, który jest magazynem energii w układzie mięśniowym powstaje kreatynina. Jako produkt przemiany jest wydalana przez nerki. Stężenie jej będzie zależało od pracy mięsni i od masy mięśniowej, jak również od zdolności wydzielania przez nerki. Jest wydzielana wyłącznie przez kłębuszki nerkowe. Dopiero przy niewydolności nerek poniżej 50% ulega podwyższeniu stężenie kreatyniny. Jeżeli mamy do czynienia z ostrą niewydolnością nerek, wzrost stężenia kreatyniny występuje z opóźnieniem. Poziom azotu pozabiałkowego wzrasta wcześniej. Spadek stężenia kreatyniny obserwuje się rzadko. Występuje u ludzi o bardzo słabo rozwiniętym układzie mięśniowym, w chorobach prowadzących do zaniku mięśni, po długotrwałym leżeniu w łóżku, w ciąży i cukrzycy u dzieci i w hiperbilirubinemii.

Norma kreatyniny wynosi0,6-lmg/dl. Podwyższony poziom występuje w dużych urazach, oparzeniach, ostrych zanikach mięśniowych, akromegalii. W przewlekłej niewydolności nerek jeżeli upośledzenie wynosi powyżej 50%. Z grubsza oceniając można stwierdzić, że wzrost stężenia kreatyniny do wartości 2 mg/dl wskazuje, że tylko połowa nerki jest czynna. Przy stężeniu 3 mg/dl tylko Vs,a przy wartości 4mg/dl tylko va.

Kliranskreatyniny

Do badań lekkich stanów niewydolności nerek służy kliranskreatyniny. Wykrywa nawet lekkie upośledzenie czynności nerek jeszcze przy prawidłowym poziomie kreatyniny w surowicy. Oznaczanie kliransustaje się niepotrzebne przy poziomie kreatyniny>2 mg/d. Wskazane wykonywanie tego badania w cukrzycy, nadciśnieniu tętniczym, dnie moczanowej, kamicy nerkowej. Norma zależna jest od masy ciała, wieku chorego i płci. Wskazania to uchwycenie powikłań nerkowych przy jeszcze prawidłowym poziomie kreatyniny w surowicy krwi. We wszystkich przypadkach nadciśnienia tętniczego krwi, gdy ciśnienie rozkurczowe jest powyżej 90 mmHgpowinno się wykonać badanie kliransu, a w wypadkach wątpliwych winno się to badanie powtórzyć.

PRZEBIEG LECZENIA

Po ustaleniu rozpoznania, w procesie doboru komponentów wlewu kroplowego oraz częstości podawania należy uwzględnić: wiek, płeć, stan zaawansowania choroby, a często należy uwzględnić czas, którym dysponuje chory, szczególnie przy dobrym stanie ogólnym. Częstotliwość podawania zaleca się 2-3 razy w tygodniu, w pierwszych 10 wlewach. Następne 10 wlewów 1-2 razy w tygodniu. Nasze obserwacje wskazują, że podstawowa kuracja powinna wynosić 20 wlewów w okresie 2-3 miesięcy. Po tym czasie wskazane jest wykonanie badań kontrolnych, celem oceny uzyskanych wyników leczenia. Dalsze leczenie jest zależne od zaawansowania choroby oraz od zmiany trybu życia chorego. Chory powinien zmienić wszystkie swoje przyzwyczajenia dotyczące odżywienia, ruchu (wysiłku fizycznego), nałogów, w których to warunkach powstała miażdżyca. Jeżeli tego nie zrobi, skazany jest na dalsze zabiegi, 30, 50, a nawet i więcej, tylko częstotliwość wlewów kroplowych ograniczy się do 1-2 w miesiącu. Ilość i częstość zabiegów ustala lekarz z pacjentem na podstawie obserwacji dotychczasowego leczenia. W szpitalach Stanów Zjednoczonych podawano EDTA przez 5 dni a następnie dwa dni przerwy, aby nerki mogły odpocząć. Nasze obserwacje wskazują, że najlepsze wyniki uzyskuje się stosując podany schemat na początku. Ale również, nasze doświadczenie wykazuje, że podawanie 10 wlewów kroplowych co drugi dzień, 3 miesiące przerwy i następnie powtórzenie cyklu, również daje dobre rezultaty. Naturalnie nie dotyczy to schorzenia o ciężkim przebiegu, tam gdzie liczą się dni. Nasz pełny sprawdzony schemat łącznie z podawaniem argininy zostanie omówiony w następnych rozdziałach.

Do prowadzenia leczenia nie wymagane są warunki szpitalne. Najlepiej, gdy jest to przytulne pomieszczenie wyposażone w wygodne fotele (łatwozmywalne) i leżanki lekarskie, telewizor, małe stoliki na kółkach na których są pisma i na których podaje się napoje. Pacjenci najlepiej czują się w grupach, wymieniają wówczas poglądy, co jest zachęcające i uspakajające, szczególnie dla rozpoczynających kurację,

W czasie wlewu trwającego 3 godziny, można czytać, jeść, pić, drzemać, gawędzić, oglądać telewizję, słuchać ożywionej dyskusji, poruszać się po pomieszczeniu w razie potrzeby (stojaki do wlewów na kółkach). Tak więc grupowanie chorych w jednym pomieszczeniu ma dużo zalet. Łatwiej lekarzowi w tym czasie prowadzić rozmowy wyjaśniające zasady działania EDTA, jak i wyjaśniać różne wątpliwości chorych, mając nie jednego, ą grono słuchaczy. Chorymi powinna opiekować się pielęgniarka, a lekarz winien być dostępny. Może on w tym czasie normalnie wykonywać swoje codzienne czynności. Nie powinno się podawać wlewów kroplowych w warunkach domowych, podraża to bardzo koszty leczenia, a dostępność lekarza jest ograniczona. Ponadto trzeba brać pod uwagę, że leczy się chorych, u których mogą wystąpić różne objawy chorobowe nie związane z aktualnie prowadzonym leczeniem, placówki medyczne łącznie z gabinetem lekarskim są na taka ewentualność przygotowane.

Dokumentacja leczenia

Ponieważ tą metodą leczy się również ciężko chorych powinna być prowadzona normalna dokumentacja lecznicza nie tylko dla celów statystycznych. Wskazane jest prowadzenie historii choroby z gromadzeniem wyników badań i opisem przebiegu leczenia. Wskazane jest również prowadzenie ankiety, która pozwoli śledzić odczucia subiektywne leczenia, zanim pojawiają się obiektywne wyniki (powtarzalne testy laboratoryjne, lub z aparatury diagnostycznej), wielu chorych już po kilku wlewach kroplowych odczuwa znaczną poprawę. Szczególnie dotyczy to chorych z chromaniem przystankowym. Ci pacjenci są najlepszymi propagatorami tej metody. Jak również dają nadzieję rozpoczynającym kurację. Pacjentom, którzy zgłosili się na leczenie, a u których przypadkowo, w trakcie innych badań wykryto wysoki poziom cholesterolu w surowicy krwi i którym lekarze zagrozili zawałem lub wylewem krwi do mózgu, przed rozpoczęciem leczenia należy powiedzieć, że poziom cholesterolu w surowicy krwi w początkowym okresie kuracji może wzrosnąć (wypłukiwany z blaszek miażdżycowych). Zdarzały się przypadki, że po kilku wlewach kroplowych robili sobie test cholesterolu, który w pierwszym okresie leczenia może wzrosnąć i oskarżali lekarza o oszustwo. Te osoby, bardzo często, nawet będąc na granicy wydolności nie mają uchwytnych dolegliwości i jedynym kryterium leczenia jest poziom cholesterolu w surowicy krwi. Z badań wynika, że poziom cholesterolu i poziom kreatyniny normalizuje się po upływie3-chmiesięcy i więcej. Należy przyjąć zasadę, że w takich przypadkach zaleca się badanie kontrolne poziomu cholesterolu, dopiero po przyjęciu20-tuwlewów kroplowych.

 

Co może się zdarzyć w trakcie wlewu dożylnego?

Ogólne zasady postępowania są takie same jak przy wszystkich dożylnych wlewach kroplowych Jest to bardzo skuteczne podawanie leku. Jak mówi prof. Aleksander Ożarowski (propagator tej metody leczniczej w Polsce) „...lek podany dożylnie musi wykonać swoje zadanie, nie ma innej drogi...".(Czy podawać doustnie? Problem ten zostanie omówiony poniżej).

Ogólną zasadą jest też, że zaczynamy wkłuwać igłę począwszy od dłoni, później żyły przedramienia, zgięcia łokciowego i kończyna dolna. Wydaje się to zasadne, bowiem gdy dochodzi do uszkodzenia odcinka obwodowego żyły, pozostaje zawsze jeszcze odcinek dośrodkowy.

Omdlenie: nie wymaga specjalnego postępowania, chorego należy ułożyć na leżance z nogami do góry, podać Cardiamid, lub cardiamid z kofeiną w kroplach, kawę lub herbatę. Nie należy w żadnym wypadku odłączać aparatu do wlewu, ewentualnie odciąć zaciskiem dopływ płynu. Utrzymanie igły w żyle zawsze pozwala nam wprowadzić leki szybko działające.

Wypływ płynu infuzyjnego poza żyłę: manifestuje się to pieczeniem w miejscu wkłucia i pojawieniem się wybrzuszenia. Wypływ płynu infuzyjnego poza żyłę na ogół nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Należy rozróżnić pieczenie (szczypanie) biegnące wzdłuż żyły w czasie wlewu kroplowego, od pieczenia i niewielkiego bólu, gdy płyn infuzyjny wydostanie się poza żyłę. Autor celowo pozwolił, aby płyn infuzyjny dostał się do przestrzeni międzytkankowej, gdy w czasie leczenia na skutek gwałtownego poruszania się, igła wyszła poza żyłę, wydostało się wówczas około 3 ml. Przez około2-chgodzin odczuwał lekki ból w miejscu wycieku. Po4-chgodzinach nie było żadnego śladu. Płyn całkowicie został wchłonięty prze tkankę.

Uzupełnianie mikroelementów

Niestety EDTA łączy się nie tylko z metalami ciężkimi w organizmie, ale również z metalami potrzebnymi do prawidłowego funkcjonowania ustroju. Ustalono, że istnieje kolejność łączenia się metali ciężkich z EDTA w opadającym porządku: l-żelazo+++, 2-rtęć++, 3-miedź++, 4-aluminium+++, 5-nikiel++, 6-olów++, 7- kobalt++, 8-cynk++, 9-żelazo-H-, 10-kadm++, 11-mangan-H-, 12-magnez++, 13- wapń++.

Od dawna wiadomo, że rtęć, ołów i kadm nie mogą być metabolizowane przez tkanki, a akumulowane powodują toksyczne skutki poprzez zakłócanie różnych funkcji organizmu. Na przykład ołów, jak to jeden z badaczy napisał: „...przebywa 8 dni we krwi, 40 dni w tkankach miękkich, a całe życie w kościach...".Wchodzi tam na miejsce wapnia. Gdyby tam spokojnie przebywał może nie robiłby większej krzywdy, ale będąc słabiej związany z tkanką kostną niż wapń, gdy istnieje zapotrzebowanie na wapń, jako słabiej związany w pierwszej kolejności dostaje się do krwi, gdzie bierze udział w przemianach tam gdzie powinien być wapń, tym samym zakłóca proces przemiany materii, a po wykonaniu destrukcyjnej pracy, zostaje z powrotem wbudowany w kość. W ten sposób kobieta będąca w ciąży zamiast wapnia przekazuje płodowi ołów, sama się go pozbywając.

Gorzej przedstawia się sprawa z rtęcią. Jest to trucizna wykazująca bardzo dużą neurotropowość. Na całe życie wchodzi do tkanki nerwowej powoli powodując jej ciężkie uszkodzenie. Z tego powodu w wielu krajach zabronione jest stosowanie amalgamatu w stomatologii do wypełnień. W Polsce Kasy Chorych, a obecnie NFOZ, zalecają stosowanie amalgamatów. Nie chcesz dopłacić, musisz się truć! Jeszcze większą tragedią jest stosowanie soli rtęci do stabilizacji szczepionek i to przede wszystkich tych stosowanych u małych dzieci. W Stanach Zjednoczonych opisywane są przypadki ciężkiego uszkodzenia centralnego układu nerwowego po serii szczepionek aplikowanych małym dzieciom obowiązkowo. Obowiązkowe trucie?!!!

Mimo, że EDTA wypłukuje również minerały potrzebne do prawidłowej przemiany materii, to patrząc na powyższy szereg widać korzystny wpływ EDTA w procesie odtruwania organizmu. Nawet, jeżeli po drodze zostaną zabrane potrzebne mikroelementy, to poprzez suplementację możemy w dosyć prosty sposób je uzupełnić. W tym przypadku bardzo przydatne jest badanie włosów, które pozwala ustalić obecność toksycznych metali jak również pozwala ustalić niedobory poszczególnych mikroelementów. Z analizy wyżej wymienionego szeregu metali wynika, że obawa wielu lekarzy bojących się, że EDTA przede wszystkim wypłucze wapń i magnez, jest niesłuszna. Korzyści płynące z usunięcia metali ciężkich z ustroju są ogromne, a uzupełnienie potrzebnych makro i mikroelementów jest łatwe.

Z naszego doświadczenia wynika, że bez badania włosów na zawartość pierwiastków należy uzupełniać w pierwszej kolejności cynk, magnez, a następnie potas (potas prawdopodobnie wypłukuje się na skutek picia większej ilości płynów w czasie chelatowania).Z oceny analizy pierwiastkowej włosów w populacji polskiej stwierdza się nagminnie niedobór cynku i magnezu. Cecha ta nie jest polską specjalnością występuje wszędzie tam gdzie spożywa się produkty spożywcze z intensywnej uprawy roli (nawozy sztuczne, środki owadobójcze, grzybobójcze, chwastobójcze) tam gdzie stosuje się duże ilości konserwantów, oraz tzw. środki ulepszające, podnoszące smak i wygląd produktu. Gdy do tego dodać antybiotyki, hormony i tzw. pasze treściwe, którymi karmi się zwierzęta hodowlane, istnieje aż za dużo czynników mogących zaburzać przyswajanie makro i mikroelementów. Konieczne jest zatem ukierunkowane uzupełnianie potrzebnymi pierwiastkami, dobrze przyswajalnymi. W warunkach normalnych (to było bardzo dawno) organizm otrzymuje wraz z pożywieniem wszystkie potrzebne pierwiastki i potrafisam je przyswoić z żywności. EDTA jest również konserwantem żywności, bardzo szeroko stosowanym. Występuje w wielu wysoko przetworzonych produktach spożywczych. Działanie jego nie jest wtedy korzystne, wiąże się z metalami, również potrzebnymi, zawartymi w produkcie żywnościowym i tym samym pozbawia organizm ważnych mikroelementów. Dlatego też podawanie doustne EDTA mija się z celem, co zostanie omówione poniżej.

Najlepiej uzupełniać minerały mając wyniki badania zawartości minerałów w tkankach. Do tego celu najlepiej nadaję się badanie włosów. Wiemy wówczas o niedoborach jak i nadmiarze poszczególnych makro i mikroelementów i suplementacja jest wtedy bardzo ukierunkowana.

W ocenie analizy tkankowej pierwiastków bardzo ważne jest uwzględnienie synergizmu i antagonizmu pomiędzy pierwiastkami, pomiędzy pierwiastkami i witaminami, oraz pomiędzy witaminami. Lekarze mający duże doświadczenie w leczeniu chelatowaniem, zawsze podkreślają znaczenie suplementacji minerałami i witaminami w procesie leczenia.

Synergizm pierwiastków
Antagonizm pierwiastków

Ca- Mg,Cu,SeMg - Ca,Zn,Mn,Cr
Cu-Fe,Co, Ca, Se ZN - Mg, Mn, Cr
Fe- Cu, Mn, Cr. SeCr-Mg.Zn
Mn- Zn, Mg, Fe Se - Cu, Mn, Fe, Ca

Al- Fe.

Ca- Mg,Pb,Zn, Fe, Mn,Cd..

Cd- Mn, Cu, Zn

Cr -Mn, Fe, Pb, Ca, V, Co

Cu-Mo,Fe,Hg,Pb, Zn, Cd

Fe- Cr, Co, Hg. Ca, Pb, Zn, Mn, Cu

Hg- Zn, Cu,Fe, Se

Mn-Fe,Cr,CA,PB,Cd

Mg-Mn,Ca,Pb

Ni-Zn

Pb- Zn, Mg, Mn, Cu, Fe, Ca

Se - Hg, Zn.

Zn- Co, Cr, Mn, Cu, Fe, Se, Ca, Hg, Ni, Pb, Cd  

Synergizm witamina/pierwiastek Antagonizm witamina/pierwiastek

A - Mg,Mn,Se,Zn

Bl- Co,Cu,Fe,Mg, Mn, Se, Zn

B2-Cr,Fe, Mg,Zn

B3- Cr, Fe, Mg, Se, Zn

B5- Cr, Zn

B6- Cr, Fe, Mg, Mn, Se, Zn

B12 -Ca, Co, Cu, Fe

C - Ca, Co, Mg, Se

D - Ca, Co, Mg, Se

E - Ca, Fe, Mg, Se, Zn

 

A -Cd,Fe,Hg,Cu, Ca, Se

Bl -Zn

B2 -Se.Ca

B3 -Cu,Ca

B5 -Cu

B6 -Cu, Ca, Fe

B10 -Zn.Mg

B12 -Zn,Mg

C - Ca,Cu

D - Zn, Mg

E - Mn, Zn, Fe, Mg, Ca

K - Ca, Cu

 

Niezmiernie ważna jest ocena proporcji pomiędzy pierwiastkami odżywczymi, a iycznymi. Do najcięższych zatruć w naszych warunkach należą: zatrucia ołowiem, rtęcią, mern, glinem i arsenem. Również wiele pierwiastków śladowych w nadmiarze wywołuje wy zatrucia np.: mangan, nikiel, cyna. W ocenie proporcji pierwiastka odżywczego doycznego, nawet przy niewielkim stężeniu pierwiastka toksycznego, duży niedobór odwiedniego pierwiastka odżywczego może spowodować zaburzenia w przemianie materii manifestować się objawami zatrucia, charakterystycznymi dla danego pierwiastka. I tak np.: niski stosunek cynku do kadmu często daje objawy zatrucia manifestujące się zaburzeniami czynności k, rozedmą płuc, bezpłodnością, nadciśnieniem tętniczym, schorzeniami reumatycznymi, rcholesterolemią, przy niskiej wartości bezwzględnej kadmu w tkankach.

Coraz częściej obserwuje się zatrucia glinem. Toksyczność jego nie jest do końca poznana, co więcej badaczy skłania się do teorii, że glin jest powodem choroby Alzheimera.

ementy

Uzupełnianie mikroelementów powinno się dokonywać po ustaleniu ich niedoboru lubuaru. Dane takie można uzyskać z analizy pierwiastkowej włosów. Gdy nie dysponujemy badaniem, niezbędne jest podawanie preparatów magnezu, cynku i potasu.

Uwzględniając synergizm występujący między pierwiastkami i witaminami, zaleca się w  prowadzeniu chelatacji przyjmowanie kompleksów minerałów lub kompleksów ninowo-mineralnych, pozostawiając organizmowi możliwości wyboru. Preparaty mineralne przyjmować w czasie posiłku lub zaraz po nim. W dużej mierze zostaną one w sposób naturalny zchelatowane i w tej postaci wchłonięte. W czasie prowadzenia kuracji chelatowej podawać dawki lecznicze preparatów, a nie profilaktyczne, pamiętając o tym, że EDTA nie ma możliwości wyboru i łączy się ze wszystkimi metalami dwuwartościowymi według podanych i zasad.

Terapia chelatowa doustna

Istnieje szereg substancji, które działają jako doustne czynniki chelatujące. Były one testowane na zwierzętach laboratoryjnych i na ludziach, okazały się skuteczne i bezpieczne i są stosowane w celach leczniczych.

EDTA może być podawana doustnie, ponieważ zachowuje właściwości chelatujące w organizmie, pomimo, że wchłania się w przewodzie pokarmowym tylko w 5%. Wyniki takiego chelatowania są wyraźnie słabsze i powolniejsze niż po podaniu dożylnym, ale są też dodatnie strony, mianowicie możliwość stosowania w warunkach domowych, niskie koszta oraz długi czasokres podtrzymywania dobrego samopoczucia. Prof. Aleksander Ożarowski z naciskiem podkreśla, że chelatowanie doustne ma głównie znaczenie zapobiegawcze, natomiast chelatowanie dożylne jest stosowane najczęściej w zaawansowanych stanach chorobowych, wobec czego nie powinno być używane zamiennie, gdyż może zaledwie równoważyć proces narastania zmian.

CHELATON (Polfa) tabletki 125mg zawierają wersenian wapniowo-dwusodowy,zalecany dotychczas tylko w zatruciu ołowiem. Dawkowanie: w zatruciu przewlekłym ssać w ustach 4tabl. W ciągu dnia przez 5 dni (w zatruciu magnezem), w zatruciu ołowiem kilka miesięcy.

PENICYLAMINA jest pochodną aminokwasu waliny, otrzymaną jako produkt hydrolizy peniciliny. Wiąże się chelatowo z metalami ciężkimi, szczególnie z miedzią (preparat CuprenilPolfa - tabletki powlekane 250mg),łatwo wchłania się w przewodzie pokarmowym i przenika do wszystkich tkanek, czym różni się od EDTA, który działa głównie w obrębie naczyń krwionośnych. Penicilamina jest wydalana przez nerki w 80% w ciągu 48 godzin. Niszczy nadmiar rodników tlenowych. Wg. Podlewskiego stosuje się jako lek z wyboru w soczewkowatym zwyrodnieniu wątroby (choroba Wilsona), także w zatruciu nieorganicznymi związkami metali ciężkich, w| gromadzeniu się aminokwasu cystynywe krwi (cystinuria), reumatoidalnym zapaleniu stawów, przewlekłym zatruciu ołowiem. Są doniesienia o stosowaniu również w postępującej uogólnionej miażdżycy i zwłóknieniach tkanki płucnej (fibroticlungdisease).

F. L.W. FORMUŁA (Inno-Vite,Kanada) tabletki, zawierają wyciągi z roślin leczniczych +witaminy +biopierwiastki +aminokwasy, stanowiąc uzupełnienie niedoborów żywieniowych, ma również właściwości chelatujące i wzmacniające układ immunologiczny. Dawka doustna 6-10 tabletek dziennie przez 4-7 miesięcy, następnie dawka podtrzymująca 3 tabletki dziennie po posiłkach przez 4-5 miesięcy. Opisano dwa przypadki osób z wykonanym „pomostowaniem", którzy po pewnym czasie mieli atak serca i zostali przeznaczeni do ponownego zabiegu chirurgicznego, lecz rozpoczęli kurację doustną preparatem F.L.W. i objawy choroby całkowicie ustąpiły.

CYSTEINA, aminokwas zawiera siarkę, nie należy do podstawowych w budowie białek, lecz jest obdarzony właściwościami chelatującymi, dlatego stosowany w zatruciu akrylonitrylem (powodującym niewydolność kory nadnerczy, jest rakotwórczy) oraz bierze udział w postępowaniu chemio i radioochronnym. Ostatnio dr G.Gordon USA stwierdził, że cysteina jest szczególnie skuteczna w usuwaniu niklu z organizmu.

METIONINA, aminokwas z siarką, ma podstawowe znaczenie dla rozwoju organizmu człowieka. Stosowana jako chroniąca wątrobę w zatruciu acetaminofenonem (paracetamolem).Ma udział w hamowaniu rozwoju komórek nowotworowych, jest suplementem żywieniowym, wydala się z moczem, który zakwasza i tym samym hamuje rozwój bakterii patogennych w drogach moczowych.

WITAMINA E, hamuje utlenianie związków tłuszczowych i agregację płytek krwi, zapobiega zakrzepom w naczyniach krwionośnych, ochrania naczynia włosowate przed uszkodzeniami przez wolne rodniki tlenowe, ma również słabe działanie chelatujące. Katalizuje aktywność aminokwasów fenyloalaniny i tyrozyny, zmienia nieaktywną postać kwasu foliowego w aktywny kwas foliowy, chroni przed utlenieniem tiaminę(witaminę B l), ryboflawinę(witaminę B2), kwas pantotenowy i witaminy A i E, pobudza metabolizm wapnia, wiąże się chelatowo z różnymi jonami metali ciężkich, zwłaszcza z wapniem. Dr K.Downszaleca do doustnego chelatowania mieszaninę kwasu askorbinowego +ascorbinianmagnezu +asparginianmagnezu i wapnia +cytrynian potasu.

SKŁADNIKI POKARMÓW NATURALNYCH. Naturalny proces chelatacji przebiega stale w organizmie, np. szereg biopierwiastków jest przyswajalnych i przenoszonych do różnych narządów wewnętrznych mechanizmem chelatującym. Biorą w nim udział m.in. cynk, selen, witaminy, zwłaszcza anty oksydacyjne, kwasy organiczne, szczególnie kwas mlekowy w produktach mlecznych i kiszonych warzywach oraz kwas octowy otrzymywany z jabłek i winogron, ponadto czosnek, algi morskie, polifenoleroślinne, niektóre aminokwasy i szereg innych.

EDTA zażywane doustnie nie przynosi spodziewanych rezultatów, a uwarunkowane jest to wieloma czynnikami. Przytoczę rozmowę opublikowaną w prasie amerykańskiej pomiędzy G.Gordonema pacjentką:

G.G.: Nie zdarza się często, że rozmowa telefoniczna wywołuje tak ogromną reakcję, ale ostatnio otrzymałem zbyt wiele telefonów (wszystkie alarmująco podobne), aby pozwolić na dalsze rozpowszechnianie chłamu „scam". Rozmówca przedstawił się jako pacjentka poddana chelatacji i która potrzebuje porady.

P.: „Miałam atak serca i lekarze chcieli operować. Ale odkąd usłyszałam o osobach, które poddano w zamian chelatacji i wskutek tego nie potrzebowali interwencji chirurgicznej, postanowiłam najpierw tego spróbować."

G.G.: I jak to przebiega? - zapytałem.

P.: „Cóż, dotychczas miałam tylko 5 zabiegów, ale wydaje mi się, że to pomaga. Mam więcej energii, lepsze rumieńce, nie zażywam tabletek przeciwbólowych w taki sposób, w jaki to robiłam kilka tygodni temu - myślę że to działa."

G.G.: Więc w czym problem?

P.: „Potrzebuję 2 godziny jazdy w każda stronę, aby dojechać do najbliższego lekarza stosującego chelatację. Szukałam, ale nie znalazłam żadnego lekarza bliżej."

G.G.: Nie lubisz go?

P.:„Nie, jest w porządku. Ale jest to po prostu niedogodne - spędzać tyle czasu w podróży i potem u lekarza, no i jest to drogie. Moje ubezpieczenie tego nie pokrywa."

G.G.: Myślałem, że jesteś zadowolona z możliwości uniknięcia operacji? Masz inny wybór?
P.: „Dlatego dzwonię. Powiedz mi, co myślisz o doustnej chelatacji?"
G.G.:A co słyszałaś na ten temat?

P.:„Słyszałam, że to jest to samo, że można brać tabletki, które zawierają EDTA i w ten sposób oszczędza się czas, pieniądze i kłopoty. Można więc być chelatowanym w ten sam sposób prosto z butelki."

G.G.: Gdzie o tym słyszałaś?

P.:„Przeczytałam o tym w ulotce, potem ktoś przysłał mi kasetę i formularz zamówieniowy na miesięczną kurację. Brzmi to tak dobrze, że chcę spróbować. Wiesz, lekarz prowadzący chelatację, do którego chodzę każe mi brać mnóstwo witamin i być może to one powodują, że czuję się lepiej. Może uzyskam ten sam efekt biorąc tabletki bez konieczności zastrzyków. I co myślisz?

G.G.: Zanim ci powiem co odpowiedziałem rozmówczyni i wszystkim innym, pozwól, że Cię zapytam „co myślisz?" Czy uwierzyłeś, że doustna chelatacja w postaci tabletek to samo, co chelatacja dożylna z EDTA?"

Jeśli uwierzyłeś to zostałeś oszukany przez mądry chwyt marketingowy i najwyższy czas aby zdemaskować ten „chłam". Widziałem i czytałem ulotki, i jest to dla mnie jasne, że specjalnie dobrane słowa i opisy tych produktów mają oszukać nierozważnych. Najgorsze jest to, żel najbardziej przemawiają one do ludzi, którzy bezwzględnie wymagaj ą terapii chelatowej. Pozwól, że przytoczę ulotkę leżącą na moim biurku.„Czy jesteś zagrożony atakiem serca?".

W ten sposób się rozpoczyna, a następnie dokładnie opisuje historię i znakomite rezultaty dożylnej chelatacji z EDTA. Następnie ulotka przytacza „złe wiadomości". Czas trwania terapii nieprawidłowo odmierzony może dać się we znaki organizmowi oraz koszt terapii 3 tysiące USD. Ale poczekaj są też „dobre wiadomości" - firma twierdzi, że odkryła „doustną chelatację" -produkt w postaci tabletek, który jest dziełem sztuki i jest wyjątkowo efektywną alternatywą dożylnej chelatacji. Nie można się temu oprzeć. Aby sprawę pogorszyć jest tam też zdjęcie, oświadczenie i podpis lekarza popierającego ten produkt oraz etykieta, która mówi, że 10 tabletek dziennie razem z długą listą odżywek dostarcza 150mg EDTA.

Co tu się dzieje? Przez lata pytano nas o doustną chelatację. O ile łatwiej byłoby połknąć pigułkę lub dwie każdego dnia i uniknąć w ten sposób 2—3 godzinnych zastrzyków. Tak jak wykazaliśmy w „Forty Something Forever: The Consumen's Guideto Chelation Therapy" nie jest to możliwe. EDTA nie działa w przewodzie pokarmowym. Gdyby tak było moglibyśmy być chelatowani poprzez polewanie sałatek dodatkowym majonezem (majonez jest konserwowany EDTA). Im bardziej popularna staje się „prawdziwa chelatacja" tym więcej wspaniałych środków pojawia się na rynku.

Kto twierdzi, ze suplementy zawierające EDTA są chłamem?

Dr Bruce Dooley, prezes „Florida Association For Medical Advencement"- jako jeden z członków założycieli poświęcił wiele godzin na ochronę pacjentów i lekarzy przed osobami korzystającymi z nowo powstałej popularności chelatacji i zarabiającymi w ten sposób szybkie pieniądze. Wyjaśnił on: „...Suplementacja odżywkami jest naprawdę konieczną częścią dożylnej terapii chelatowej. Po pierwsze, ponieważ EDTA chelatuje zarówno korzystne jaki-toksyczne elementy z organizmu, a one przecież muszą być zastąpione (przywrócone). Po drugie, większość pacjentów wymagających chelatowania cierpi na niedobór minerałów i wymaga indywidualnego programu odżywczego, dokładnie ustalonego, który by skorygował nierównowagę i przywrócił zdrowie...".

Czy witaminy chelatują? W pewnym sensie tak, ponieważ wiele antyoksydantów pomaga organizmowi wyeliminować substancje toksyczne. Jednakże może to zająć wiele lat. Nawet najlepszemu programowi odżywczemu - wyeliminowanie czynników, które prowadzą do arteriosklerozy, a następnie ataku serca. W większości przypadków pacjenci powyżej 40-stkinie Imają kolejnych 20-tu i więcej lat na powrót do zdrowia.

Terapia chelatacji dożylnej ratuje życie, „kupuje" poważnie chorym czas, który potrzebuj ą nadwrócenie stanu, który zagraża życiu. Sugerowanie, że te same korzyści mogą być osiągnięte przez branie pigułek jest tak oburzające, że poprosiłem FDA o zbadanie tych wprowadzających w błąd stwierdzeń.

Dr James Nuttz Michigan, założycieli były prezes„Great Lakes Association of Clinical Medicine" zgadza się z powyższym. Pozbawieni skrupułów przedsiębiorcy i nawet niektórzy lekarze, przez skąpstwo, egoizm i chciwość, stworzyło drogą kampanię reklamową dla niczego nie podejrzewających ludzi, którzy domagają się coraz więcej alternatywnych leków. Ulotki, które twierdzą, że każdy produkt jest efektywny jak EDTA terapia dożylna nie mają prawdziwego patentu, nie są poparte żadnymi badaniami, podczas gdy efektywność dożylnej chelatacji została udowodniona w połowie łat80-tychprzez badania, które obejmowały 20 000 pacjentów.

Dr L.Terry Chappell, były prezes GLACMi obecny prezes „American College for the Advancement of Medicine" -25-letniaorganizacja skupiająca ponad 600 lekarzy. „...Ostatnio w całym kraju firmy sprzedające doustne produkty zawierające witaminy, minerały i EDTA wydały fałszywe i nieuzasadnione oświadczenia, że doustna chelatacja przynosi takie same korzyści jak chelatacja dożylna w leczeniu chorób naczyniowych. Nie ma ani jednego dokumentu stwierdzającego, że doustna EDTA jest dostatecznie wchłaniana, aby mogła pomóc. Natomiast istnieją tysiące artykułów w literaturze popularno-naukowej dotyczących efektywności dożylnej EDTA w poprawieniu stanu organizmu w chorobach serca i zablokowanych tętnicach...".

W rzeczywistości 95% doustnej EDTA, która nie jest przyswojona przenika do stolca z dużą ilością korzystnych minerałów. Pozostałe minerały i witaminy, które nie zostały usunięte wraz z EDTA nie mogą przynieść spodziewanych korzyści. Innymi słowy, tabletki witaminowe zawierające EDTA mogą być bardziej niż bezwartościowe - skoro EDTA nic nie daje, natomiast działa na szkodę minerałów, które każdy z nas potrzebuje.

Dr Dooley podsumował: „...Wielu pacjentów zagrożonych wysokim ryzykiem ataku serca woli terapię chelatową niż ingerencję chirurgiczną by pass. Ci poważnie chorzy ludzie prawie zawsze dobrze znoszą dożylną terapię, ale jeśli zostaną oszukani przez bzdury mówiące, że doustna chelatacja jest tak samo dobra — ktoś może umrzeć. Ci ludzie igrają z ogniem i jeśli sprawdzą się moje najgorsze obawy setki tysięcy ludzi będzie cierpiało, kiedy to w wyniku wybuchu skandalu doustna chelatacja zostanie potępiona...".




«      1   |   2   |   3   |   4   |   5   |   6   |   7   |   8   |   9   |   10